Nie ma takiego obowiązku aby oświetlenie awaryjne świeciło przez cały czas. Przez cały czas przecież możemy korzystać z oświetlenia podstawowego.
Ciągłe świecenie tego oświetlenia może sprawiać wiele problemów.
Instalacja oświetlenia ewakuacyjnego zgodnie z definicją zawartą w paragrafie 2 RMSWiA z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów [ 1 ] jest urządzeniem przeciwpożarowym.
W związku z powyższym w stosunku do tego urządzenia zostały postawione dosyć wysokie wymogi.
Zgodnie z paragrafem 3 rozporządzenia [ 1 ] urządzenia przeciwpożarowe w obiekcie powinny być wykonane zgodnie z projektem uzgodnionym przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych
Warunkiem dopuszczenia do użytkowania tego urządzenia jest przeprowadzenie odpowiednich prób i badań potwierdzających prawidłowość ich działania.
Dodatkowo te same rozporządzenie zobowiązuje nas do co rocznych prób i sprawdzeń instalacji oświetlenia ewakuacyjnego.
Żeby nie było za prosto ten sam akt prawny klasyfikuje użytkowane budynki istniejące za zagrażające życiu ludzi np. z uwagi na brak wymaganego oświetlenia awaryjnego w strefach pożarowych zakwalifikowanych do kategorii zagrożenia ludzi ZLI, ZLII, ZLV albo na drodze ewakuacyjnej prowadzącej z tej strefy.
Niesprawność tego urządzenia ma taki sam skutek jak jego brak.
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( ze zmianami w 2009 r. ) [ 2 ] w paragrafie 181 zobowiązuje nas do wyposażania określonego budynku w awaryjne oświetlenie ewakuacyjne.
W rozporządzeniu [2] jest wskazanie na długość świecenia awaryjnego oświetlenia ewakuacyjnego - czyli co najmniej 1 godzina od zaniku oświetlenia podstawowego.
Awaryjne oświetlenie ewakuacyjne pod kontem bezpieczeństwa pożarowego powinno być sprawdzane na trzy podstawowe parametry:
Długość świecenia,
Czas zadziałania,
Natężenie oświetlenia.
Rozporządzeniem [2] paragrafem 181 ust. 7 została powołana norma do obowiązkowego stosowania.
PN-EN 1838:2005 Zastosowania oświetlenia - Oświetlenie awaryjne.
Norma dokonuje podstawowego podziału oświetlenia awaryjnego
Oświetlenie awaryjne
awaryjne oświetlenie ewakuacyjne oświetlenie zapasowe
oświetlenie dróg ewakuacyjnych oświetlenie strefy otwartej oś. strefy wysokiego ryzyka
Podczas dokonywania okresowych przeglądów należy kierować się wskazaniami obowiązkowej normy.
Istotne zmiany względem byłych wymagań:
Punkty pierwszej pomocy lub urządzenia przeciwpożarowe i przyciski alarmowe nie znajdujące się na drodze ewakuacyjnej ani w strefie otwartej, powinny być tak oświetlone, aby natężenie oświetlenia na podłodze w ich pobliżu wynosiło co najmniej 5 lx.
W przypadku dróg ewakuacyjnych o szerokości do 2 m średnie natężenie oświetlenia na podłodze wzdłuż środkowej linii drogi ewakuacyjnej powinno być nie mniejsze niż 1 lx, a na centralnym pasie drogi, obejmującym nie mniej niż połowę szerokości drogi, powinno stanowić co najmniej 50 proc. podanej wartości.
Minimalny czas działania na drodze ewakuacyjnej 1 godzina.
Na drodze ewakuacyjnej 50 proc. wymaganego natężenia powinno być wytworzone w ciągu 5 sek. a pełny poziom natężenia w ciągu 60 sek.
Zapisy rozporządzenia [1] wskazują ważność powyższego tematu.
Prawidłowo działające oświetlenie ewakuacyjne ratuje życie ludzi w warunkach pożarowych. zapewniając im właściwe warunki widzialności umożliwiając identyfikację i użycie dróg ewakuacyjnych oraz łatwe zlokalizowanie sprzętu pożarowego i bezpieczeństwa.