Podłoże palne - gdzie szukać definicji?

Dyskusje tematyczne Normy, przepisy, prawo
1

Proszę o podanie definicji:
Podłoże palne

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI1)
z dnia 16 czerwca 2003 r.
w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów

(Dz. U. z dnia 11 lipca 2003 Nr 121 > poz. 1138

Rozdział 2
Czynności zabronione i obowiązki w zakresie ochrony przeciwpożarowej

  1. instalowanie opraw oświetleniowych oraz osprzętu instalacji elektrycznych, jak wyłączniki, przełączniki, gniazda wtyczkowe, bezpośrednio na podłożu palnym, jeżeli ich konstrukcja nie zabezpiecza podłoża przed zapaleniem;

Stanisław

2

Może nie definicja ale praktycznie poddasza strychy bezpośrednio na belkach stropowych czy boazeri drewniannej. Pomalowanie właściwą farbą ppoż czy atestowana okładzina likwidują problem ewentualnie montaż dystansowy czy w atestowanych niepalnych osłonach.
Pozdrawiam

3

witam Kolegów:)
Pytanie Stanisława wprowadziło pewnie nas w zakłopotanie.
Po pewnych przemysleniach i analizie literatury można powiedzieć, że mamy:

  • materiały niepalne - tynk, beton, metale, szkło, kamienie, cegła, gips;
  • materiały trudnoplne - drewno (belki, grube deski), płyty GK, itp
  • materiały palne - deski, płyty wiórowe i podobne, tworzywa sztuczne,
  • materiały łatwopalne - wióry drewniane, słoma, papier, drewno małej grubości,

Rozważając o palności materiałów należy pamiętac o wielkości energii jaka jest potrzebna do ich zapłonu.
Prof. Markiewicz podaje, że w pomieszczeniach o zwiększonym zagrożeniu pożarowym powinny być zastosowane urządzenia i osprzęt wytwarzane z izolacyjnych materiałów niepalnych lub trudnozapalnych takich jak tłoczywa fenolowe i melaminowe, polichlorek winylu, teflon.
Więcej szczegółów w “Instalacjach elektrycznych” Prof. Markiewicza.

4

To wszystko co znalazłem:

PN-EN ISO 13943:2002 Bezpieczeństwo pożarowe. Terminologia

może tu coś jest?


Jest też PN-EN 13501 i tu są podane klasy
i okreslenia:

niepalny
niezapalny
łatwo zapalny
trudnozapalny

Ktoś sobie napisze Rozporządzenie poda okreslenia, o których sam nie ma pojęcia jak sklasyfikować.

Jak dotrzec do tych brakorobów PN i Rozporządzeń?

Stanisław

5

Witam Szanownych Kolegów na Forum

Poruszony przez Kolegę Stanisława problem można rozwiązać na bazie wymagań norm dotyczących ochrony przeciwpożarowej.

W 1991 roku została ustanowiona PN-91/B-02850 Ochrona przeciwpożarowa budynków. Nazwy i określenia.

Norma ta określała w punktach:

2.2.14 materiał niepalny – materiał, który podczas badań w określonych warunkach nie ulega procesowi spalania zdefiniowanemu przez znormalizowane kryteria.

2.2.15 materiał palny – materiał, który nie został zaliczony do mateiałów niepalnych wg umownych znormalizowanych kryteriów

Określenia te były weryfikowane podczas badań.

  • według PN-93/B -02862 Ochrona przeciwpożarowa budynków. Metoda badania niepalności materiałów budowlanych. Norma ta w oparciu o spalanie próbek materiału w odpowiednim piecu zawierała kryterium zakwalifikowania materiału jako niepalnego.
    Norma została wycofana 2004-09-15 bez zastąpienia.

  • według PN-B-02874:1996 Ochrona przeciwpożarowa budynków. Metoda badania stopnia palności mmateriałów budowlanych. Norma ta w oparciu o spalanie próbek materiału w odpowiednim piecu zawierała kryteria kwalifikujące materiał do jednego z trzech stopni palności - a mianowicie:

  • I stopień palności - odpowiednik pojęcia materiał niezapalny,
  • II stopień palności - odpowiednik pojęcia materiał trudno zapalny
  • III stopień palności - odpowiednik pojęcia materiał łatwo zapalny

Norma została wycofana bez zastąpienia 2004-11-26.

PN-91/B-02850 Ochrona przeciwpożarowa budynków. Nazwy i określenia.została zastąpiona 17 kwietnia 2002 r przez:
PN-EN ISO 13943 Bezpieczeństwo pożarowe. Terminologia

W tej nowej normie możemy znaleźć następujące terminy:

21 palny - zdolny do palenia się

74 palność - zdolność materiału lub wyrobu do palenia się płomieniem w określonych warunkach

75 palny - zdolny do spalania płomieniowego w określonych warunkach

91 zapalność - miara łatwośći, z jaką obiekt może zostać zapalony w określonych warunkach

125 niepalny - niezdolny w określonych warunkach do spalenia się

126 ( brak polskiego określenia) - niezdolny - w określonych warunkach - do palenia się płomieniem

W związku z dyrektywą 89/106/EC dotyczącą wyrobów budowlanych (CPD) wprowadzono europejską klasyfikację ogniową wyrobów budowlanych. Klasyfikacja ta jest opisana w arkuszowej normie EN 13501, której arkusz pierwszy został już opublikowany jako PN.

PN-EN 13501-1:2004 Klasyfikacja ogniowa wyrobów budowlanych i elementów budynków – Część 1: Klasyfikacja na podstawie badań reakcji na ogień, przewiduje odpowiednie klasy reakcji na ogień dla wyrobów budowlanych z wyłączeniem posadzek oraz klasy reakcji na ogień dla posadzek.

Przewidziano następujące klasy, do których kwalifikuje się materiały na podstawie badań w określonych normach opisujących metody tych badań oraz kryteriów klasyfikacji.

  • klasa A1 - do której zalicza się materiały dotąd klasyfikowane jako niepalne
  • klasa A2 - do której zalica się materiały dotąd klasyfikowane jako niezapalne
  • klasa B - do której zalicza się materiały dotąd klasyfikowane jako niepalne lub niezapalne
  • klasa C - do której zalicza się materiały dotąd klasyfikowane jako trudno zapalne
  • klasa D - do której zalicza się materiały dotąd klasyfikowane jako łatwo zapalne
  • klasa E - do której zalicza się materiały nie wydzielające płonących kropli
  • klasa F - do którj zalicza się materiały o nieokreślonych właściwościach

Klasy powyższe zawierają dodatkowo klasyfikację zależnie od wydzielania dymu ( s1, s2, s3) oraz klasyfikację w zakresie występowania płonących kropli/cząstek (d0, d1 lub d2).

Zgodnie z wymaganiami dyrektywy 89/106/EC dotyczącej wyrobów budowlanych (CPD) , każdy materiał budowlany powinien być oznaczony znakiem CE i na etykiecie powinien posiadać oznaczenie odpowiedniej dla niego klasy reakcji na ogień.

Szereg podstawowych nieorganicznych materiałów budowlanych jak : glina, wełna mineralna, szkło, beton, cement, wapno, żużel, kruszywa , gips ceramika a takze metale w formie nie rozdrobnionej jak żelazo, stal miedź, cynk aluminium czy ołów zostało decyzją Kmisji Europejskiej zakwalifikowane do klasy A1 - i nie wymaga się dla nich przeprowadzania badań reakcji na ogień.

Inne materiały jak np. drewno i jego pochodne - muszą być kwalifikowane w oparciu o badania.

W związku z powyższym, przepisy takie jak:

Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów
Dz.U. 2003 nr 121 poz. 1138

oraz

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Dz.U. 2002 nr 75 poz. 690
Dz.U. 2003 nr 33 poz. 270
Dz.U. 2004 nr 109 poz. 1156

operujące dotąd terminologią z norm wycofanych, będą musiały zostać znowelizowane, aby operować aktualną terminologią i nową klasyfikacją europejską dotyczącą reakcji na ogień.

Szerzej na ten temat traktuje artykuł opracowany w ITB:

http://www.itb.pl/konferencje/Np27-04-04/kolbreck.pdf

Pozdrawiam
Teodor

6

Dziękuję za piękne opracowanie tematu. Wiele nam to wyjaśniło.
Jak zwykle Rozporządzenia i PN zaplątane jak domek slimaka.

Stanisław

7

Witam

Koledzy czy są jakieś nowe wiadomości do tego tematu. Może przez rok coś się zmieniło a nie wiem.

STANCA

8

Witam coś znalazłem:
http://www.kopos.pl/katalog/katalog5.pdf
jest tam też klasyfikacja rurek

Przykłady podziału materiałów budowlanych pod
względem ich palności

Niepalne materiały budowlane – stopień A

Należą do nich np. kamień, łupek, piaskowiec, granit, beton, cegły, bloki ceramiczne, terakota, glazura, zaprawy, tynki cementowe,
tynki gipsowa, Perlit, metal do konstrukcji budowlanych (stal, aluminium), szkło, bazalt topiony, Porfix, Dupronit A, Dupronit B,
Ezalit B, Ezalit C, płyty z włókna mineralnego (Kolvit), płyty z filcu bazaltowego, włókno mineralne typu B, płyty z włókna szklanego
(Araver), Cembalit prasowany i nie prasowany, Cemavin, prasowane i nie prasowane płyty wiórowe, Unicel, wylewana poliestrowa
masa podłogowa typu Dexamin a oraz specjalne materiały tynkarskie oraz natryski przeciwpożarowe.

Materiały budowlane i podłoża z materiałów palnych zostały zaszeregowane do czterech klas palności:

Materiały klasy B trudno palne

Do tego typu materiałów należy Akumina, Izomina, Heraklit, Lignos, Rajolit, Velox, PCV nie zmiękczany (Novodur, Durofol B), PCV
ciągliwy (Duroplast H, Dekorplast), szklany laminat poliestrowy retardowany (retardant Dexamin do materiału lub warstwy), płyty z
włókna mineralnego (z filcu bazaltowego), Rotizol, płyty z włókna szklanego (Itaver), szklane rozciągane maty, szklana szyta mata,
płyty gipsowo-kartonowe.

Materiały klasy C1 bardzo trudno palne
Drewno z drzew liściastych jak dąb i buk, płyty Hobrex, Sirkolit, Werzalit, Polystyren retardowany Bromkalem, paier utwardzany
(Umakart, Ecrona), płyty z włókna organicznego, foliowa wykładzina podłogowa PCV Sloviplast VP-1 P, Regina, lany materiał
podłogowy poliestrowy laminowany (Fortit), sklejka do ogólnego stosowania, sklejka wodoodporna stosowana w budownictwie.

Materiały klasy C2 średnio palne
Drewno z drzew iglastych (świerk, jodła, sosna, modrzew), płyty wiórowe do ogólnego stosowania, Piloplat, płyty pilśniowe Duplex,
Solodur, płyty korkowe typu SP, klepka korkowa, płyty paździerzowe (Orlen), foliowa wykładzina podłogowa Izolit, gumowa
wykładzina podłogowa Industriál, gumowa wykładzina podłogowa Super, podłogowa tekstylna wykładzina Raltex, Kasak special,
Krylan, Final, Tumir ex, papa z bitumicznym spoiwem Bitalbit.

Materiały klasy C3 łatwo palne
Płyty pilśniowe, płyty wiórowe, Pilolamit, płyty wiórowe Akulit, Bukolit, Bukolamit, Hobra, Sololak, Sololit, płyty korkowe typu BA,
polietylen liniowy, polietylen porowaty, szkło organiczne (Akrylon, Umaplex), Polypropylen, Polistyren ciągliwy, porowaty,
standardowy. Poliuretan porowaty, zmiękczany (Molitan), sztywny, standardowy, PCV porowaty (Technopor), gumowa folia
izolacyjna, szklany poliestrowy laminat standardowy, nakłuwany izolacyjny materiał Sip i Intersip, gumowa wykładzina podłogowa
z deseniem, gumowa nawierzchnia izolacyjna dla elektrotechniki, tkane podłogowe materiały tekstylne z włosiem syntetycznym
(Bergamo), wszywane (Kovral, Porto, Kasalin, Kurgan, Rekos, Palas, Taklon, Tanur, Tamir, Velen, Velvex, wkłuwane materiały
tekstylne Syntetik, Jekor standard, Riga extra), papy i materiały zawierające spoiwo bitumiczne, asfaltowy pas z wkładką
kartonową typu S, IPA, Esterbit S.
Wymienione stopnie palności materiałów budowlanych zostały podane według normy ČSN 73 0823 (1983) “Stopień palności
materiałów budowlanych”. Próby palności wykonywane są według normy ČSN 73 0862 “Określanie stopnia palności materiałów
budowlanych” (1980). Próby przeprowadzano w Instytucie Doświadczalnym Budownictwa Naziemnego w Pradze – oddział
zamiejscowy w Veselí nad Lužnicí.
Bliższe dane dotyczące wyżej wymienionych materiałów i wyrobów (w szczególności oznaczenie normy technicznej lub warunków
technicznych) podano w normie ČSN 73 0823.
Nowe próby pożarowych i technicznych charakterystyk przeprowadzane są w Instytucie Technicznym Ochrony Przeciwpożarowej
MSW RCz w Pradze 4 - Modřany, Písková 42. Na podstawie tych prób zostały zaklasyfikowane materiały dla elektrotechniki, np.:
Polikarbonat MAKROLON 2800 stopień C1 trudno palne
Polikarbonat MAKROLON 9425 stopień C1 trudno palne
POLISTYROL stopień C1 trudno palne.

STANCA

9

No właśnie w nowym ROZPORZĄDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY z dnia 12 marca 2009 r …
Załacznik nr 3
STOSOWANE W ROZPORZADZENIU OKRESLENIA DOTYCZACE PALNOSCI
I ROZPRZESTRZENIANIA OGNIA ORAZ ODPOWIADAJACE IM
EUROPEJSKIE KLASY REAKCJI NA OGIEN I KLASY
ODPORNOSCI DACHÓW NA OGIEN ZEWNETRZNY
są podane definicje i tabele.
Stosowanym w rozporzadzeniu okresleniom:
niepalny,
niezapalny,
trudno zapalny,
intensywnie dymiacy dotyczacym posadzek (w tym wykładzin podłogowych)
odpowiadaja klasy reakcji na ogien, zgodnie z Polska Norma PN-EN 13501-1:2008
„Klasyfikacja ogniowa wyrobów budowlanych i elementów budynków - Czesc 1:
Klasyfikacja na podstawie badan reakcji na ogien”,

zainteresowanym polecam zał. 3

STANCA