Witam, potrzebuję wzór na moc pozorną cewek sprzężonych magnetycznie, a nigdzie go nie mogę znaleźć. Może ktoś z Was pomóc?
Z góry dziękuję
Co to są cewki sprzężone magnetycznie? Chodzi ci o transformator powietrzny lub z rdzeniem ? O jaka moc chodzi?
Chodzi o moc pozorną. Wiem, że moc pozorna to S=U*I, ale czy tak samo jest w cewkach sprzężonych? Wiem co to są cewki sprzężone magnetycznie, ale nigdzie nie mogę znaleźć tego wzoru 
Pomoże ktoś z tym wzorem?
w praktycznych obliczeniach mamy do czynienia(w przypadku transformatorów) z danymi katalogowymi. tu, rozumiem, mamy do czynienia z sprzężonymi zwojami ( z rdzeniem, bez rdzenia) w których rozróżniamy zwój pierwotny i zw. wtórny których parametry czynne i bierne można obliczyć posługując się formułami z działu fizyki elektromagnetyzm. Wiemy ile zwojów mają cewki.
Należałoby obliczyć L cewek, z tego ich bierną oporność (reaktancję) i dalej ich rezystancję i dalej pozorną. Trzeba pogrzebać w fizyce i elektrotechnice. Ostatnim elementem jest moc pozorna S, zależna od napięcia zasilania U i częstotliwości f. Ważne to to, że reaktancja Xl jest zależna od w/w parametrów U, f.
zastosować jedynie znany wzór S=UI* Pewnie można zapisać wzór w postaci jakiejś pośredniej czyli zanim policzysz prądy i napięcia w dwójniku ze sprzężeniem już podstawiasz te wartości do wzoru na moc ale nie sądzę aby literatura podawała takie wzory. Ja bynajmniej nie przypominam sobie abym z takimi się spotkał. Poza tym wzorów tych musiało by być kilka bo cewki możemy łączyć szeregowo i równolegle, zgodnie i przeciwnie.
Ja pisałem tu o mocy w postaci zespolonej(nie mam jak podkreślić liter) bo zawiera ona w sobie całokształt mocy dwójnika. Nie do końca wiem czy o moc zespoloną ci chodzi czy o sam moduł mocy bo nie wiem czy ta gwiazdka we wzorze to sprzężenie czy znak mnożenia. Jeśli sprzężenie to wzór jest błędny bo to prąd ma być sprzężony a nie napięcie.
A w jakiż to sposób reaktancja cewki zależy od napięcia ? Jakoś trudno mi w to uwierzyć.
Z tego co było kiedyś w szkole to Xl=2Pi * f * l.
opór jako taki jest reakcją na działanie wielkości, w tym przypadku przepływu prądu. aby prąd płynął musimy między zaciskami “opornika” przyłożyć różnicę potencjałów nazywaną napięciem “U”. Rozpatrywane tu pytanie podobne do analizy transformatora. S=UxI , na zaciskach cewki pierwotnej. Tak obliczona moc zawiera w sobie wszystkie elementy “wzajemne” obu cewek jak wszelkie straty mocy itp.
moc cewki
Pl= U (do potęgi drugiej)/2(Pi)f L
L- indukcja własna
f- częstotliwość U
Kolegę to ktoś tak nauczył podstaw elektrotechniki czy kolega sam eksperymentuje? Jeżeli kolega oznaczył moc cewki przez PL to przyjmuję, że mowa jest o mocy czynnej. Podaje kolega jeden parametr dla cewki L -indukcyjność moim zdaniem a nie indukcję a więc mówimy o cewce idealnej. Nobla kolega zaraz dostanie jak się rozniesie, że kolega z cewki jakąś moc czynną uzyskał. Jak jest moc czynna to jest i praca tej cewki.
Stwierdzenie, że opór przewodnika jest reakcją (wynikiem) przepływu prądu też jest nowatorskie. Czytając to literalnie znaczy to tyle, że opór ten zależy od wartości natężenia prądu. Nie wiemy tylko jak zależy opór przewodnika od tego prądu.
Kolega powyżej wyjął mi to z ust. Do poprawnego obliczenia mocy pozornej cewek sprzężonych należy uwzględnić ich indukcyjność wzajemną. Przy rozwiązywaniu obwodu należy zbudować schemat zastępczy uwzględniający tą indukcyjność. Istotne jest także to czy cewki są ze sobą połączone elektrycznie - w szereg, równolegle, czy tworzą trafo powietrzne. Jak również czy są zgodnie nawinięte. Wzory i sposoby rozwiązania znajdują się np w Bolkowskim.